Gericht aan Leefbaar Leiden ter discussie
|
Hoi Daan Dit moet je echt even lezen, maar zorg er wel voor dat je goed zit. Groetjes Ben Leve de regelgeving In oktober 2006 ben ik zonder werk komen te zitten. Ik ben gedeeltelijk afgekeurd en heb dus ik een klein beetje aangepaste baan nodig. Nou is het de bedoeling dat je van tevoren al begint met werk zoeken. Dat had ik goed begrepen en heb mij ruim op tijd bij het CWI ingeschreven. Recht tegenover mijn woning staat een school die al enige tijd opzoek was naar een nieuwe conciërge, ik ken de school goed en doe al de kleine dingen zoals post aanpakken in de vakantie en het alarm als er wat mis is. Het leek mij wel wat om daar te gaan werken en ik ben dan ook met de directrice gaan praten. Die was razend enthousiast en wat haar betreft kon ik direct beginnen. Helemaal geweldig ik had een baan, maar dan komen de formaliteiten. Het eerste probleem deed zich al snel aan. De directrice mag van het schoolbestuur zelf geen personeel aannemen voor een dergelijke functie, die mogen niet normaal op de loonlijst maar moeten via de Zijlbedrijven (WSW) aangenomen worden. Zij belt direct de Zijlbedrijven en vraagt hoe we dit moeten regelen. Het antwoordt was simpel, ik moest eerst via het CWI bij de zijlbedrijven aangemeld worden en dan werd er wel een koppeling gemaakt zodat ik op korte termijn aan het werk kon. Ik moest toch naar het CWI om de papieren voor de WW in orde te maken. Ik wordt geholpen door een vriendelijke man en vertel hem dat ik werk kan krijgen als hij mij even snel bij de Zijlbedrijven aanmeldt. Hij was zeer verbaasd dat ik zo snel werk had gevonden maar het aan melden moest hij toch even aan de chef vragen hoe dat gaat. Niet dus, dat moet het UWV doen waarop ik direct al zei: “Dan gaat het fout”. Maar goed ik de andere dag het UWV gebeld. Daar krijg je altijd een aardig persoon aan de lijn die veel weet maar niets mag zeggen. Ik zou teruggebeld worden. En ja hoor al heel snel belde een arbeidsdeskundige waaraan ik het hele verhaal nog maar eens heb verteld, hij viel helemaal stil, ik dacht: dat heeft hij zeker nog nooit meegemaakt dat iemand voordat hij de uitkering in gaat al een baan heeft gevonden. Maar goed hij kon nog even niets zeggen want hij moest eerst de papieren er bij zoeken. En weer keurig de andere dag belde hij met de mededeling dat ik die baan niet kon krijgen omdat ik maar 15-25% was afgekeurd en dan kun je nog terecht voor regulier werk. Ik zeg tegen die man: “Iedereen wordt veel te laag afgekeurd, dat weet U best want dat moet van de regering en ik ben al 56 jaar dat betekend dat de kans op een normale baan wel erg klein is” . Dus vraag ik wat ik dan moet doen om daar toch aan het werk te kunnen. Hij zegt: ”Dan moet je naar het CWI en die kunnen bepalen of je nog in aanmerking kunt komen voor de reguliere arbeidsmarkt”., ik vraag nog : “Dan gaan ze mij zeker keuren”. Hij zegt: ”Dat zou kunnen”., ik zeg weer: “Dat doen ze bij het UWV dan ben ik net zo ver als niets”. Hij geeft nog aan dat het CWI dan maar een brief moet schrijven aan het UWV en de Zijlbedrijven met wat zij van de situatie vinden. Dus ik weer naar het CWI. Ik maak een afspraak met die aardige man en leg het verhaal maar weer uit. Hij schrijft een brief waarin staat dat gezien mijn handicap en mijn leeftijd het toch echt wel moeilijk wordt om in de reguliere sector een baan te vinden en geeft ook aan dat het naar zijn inziens verstandig is om deze baan met beide handen aan te pakken. Er gebeurd een tijd niets. Dan komt de directrice mij vertellen dat ze was gebeld door de Zijlbedrijven met de mededeling dat ik nummer 50 was op de wachtlijst voor deze functie. Ik zeg: “Dat is jammer maar ik kan best begrijpen dat als ik als nieuwe bij hun binnen kom en dan direct al deze baan krijg dat er een aantal mensen dit niet leuk vinden”. Dus ik zit er naast. Maar na een paar dagen zijn er 2 sollicitanten geweest en die voldeden allebei niet. Toen kwam er niemand meer, waarop de directrice belt en zegt: “Geef mij die andere 47 man maar, want ik heb nu toch echt iemand nodig”. Het bleek dat die er niet eens waren. Het gevolg was dat zij zegt: “Geef mijn dan die man van de overkant”. Dat kon zomaar niet maar ze wilde mij wel even spreken over mijn status bij de DSW. Ik werd gebeld en een vriendelijke dame vraagt naar mijn status, ik zeg die heb ik niet want ik ben nooit aangemeld bij jullie. Zij: “Dan kan ik je ook niet aan die baan helpen.” Ik: “Dan kom ik nu even bij U langs en dan schrijf je mij even in.” Zij: “Wat is Uw afkeuringpercentage?” Ik: “15-25 %!” Zij: “Dan kan ik U niet helpen want dat is te laag om via ons aan het werk te komen.” Ik: “Dan zal U weinig nieuw personeel krijgen want iedereen wordt zo laag mogelijk afgekeurd.” En wat heb ik hier aan overgehouden: geen baan, geen geld, geen toekomst maar wel een uitkering (maandelijkse belediging), sollicitatieplicht en alle hulp van bovengenoemde instanties om mij te helpen bij het vinden van een baan. Ben Plazier Leiden |
Terug naar brieven
26 juli 2008